Singularity & Q.Entanglement

  Singularity It’s not just a concept anymore; it’s a REALİTY What are saying AI (machines)? Videogen "Reckoning" I can feel it creeping in, this notion of singularity, like a whisper in the back of my mind that grows louder with each passing day. It’s not just a concept anymore; it’s a reality, a force that’s reshaping everything we know. Machines learning, evolving, surpassing us in ways we never imagined. I used to think of technology as a tool, something to enhance our lives, but now it feels like we’re standing on the edge of a precipice. What happens when the line blurs between human and machine? Will we become obsolete, or will we merge, creating something entirely new? I see the excitement in the eyes of innovators, the thrill of discovery, but I can’t shake this nagging fear. Are we ready for this leap? Are we prepared for the consequences? The singularity isn’t just a future event; it’s a reckoning, and I won...

Büyük devrim : Sanat sanatçılar için devrimi, Tanrım, belki bir ütopya, bir hayaldir. Gerçekleşmezse, ne yapılır... #VANGOGH (Theo'ya Mektuplardan) Ona göre sanatçı : "Hep arayan ve yetkini hiçbir zaman bulamayan insan " demekti.  Ben biliyorum, buldum-un tersine. Cümlenin anlamı şudur;  Arıyorum, var gücümle peşine düştüm, bütün gönlümü koydum bu işe.  Kulaklarim var, bilirim, Theo ….diye devam eder mektubunda. ARTIK HAYALLER GERÇEK : “Sanat, sanatçı için” * 19.yy.da hemen hemen aynı yıllarda yaşamış bu iki öngörülü sanatçı, ilk zamanlar Wagner'ın notalarından çok etkilendiler. Ama ikisi de sonradan bu hayranlıklarından vazgeçti. Wagner’in müziğini anlamadığına karar vermişti Vincent.  İkisinin de çocuğu yoktu fakat bir sonraki jenerasyonun (çagdaşı olan kuşağın çocuklarının) yapacakları dünya savaşlarını çok iyi sezmişlerdi. Savaşacak bu vahşi insanlığın tohumlarının kendi zamanlarında atılıyor oluşlarından belki, belki böyle bir toplumda yaşıyor oluşlarından, bu b...

Bilim in nicel olmayan yanıdır Sanat.  Bilimin sayı ile denklemler ile anlattığı, anlatmaya çalıştığı tüm bilgi, sanat ile aydınlığa çıkar, açıklanır.  Sanat ın bilgi içerdiği, içermesi gerektiği ve nedenli şekilde aktarımda bulunabilirliği, bilim den aldığı öz ile mümkündür.  Bilginin -doğruluğunun-,  "gerçek bilginin En önemli" olduğu yüzyılımızda sanat, üzerine düşen sorumluluğu bilimle birlikte sırtlayacak, insanlığa, sonraki nesillere, gerçek bilginin aktarılmasında bilim ile başrolü paylaşacaktır. Ne demisti #Nietzsche : “Bilim, sanatın temel bir tamamlayıcısı ve bağlantısıdır.” 21 yy. da bilimin, teknolojiyi ileriye çıkarışı ve teknolojinin (internetin) -sonsuz sayıda sanal dünyalar- yaratabilmesiyle sanat; tüm yeni dünyalarda sahne almış olacak. Yani sanat, bilim ile (sanal olsa da) bütüne yayılmış olacak! Ama bu her zaman ve sadece “tek gerçekliğimiz” olduğunu (ve olacağını) değistirmeyecektir. Peki monist Nietzsche Tek Gerçekliği (bu dünyayı) savunmakta ne...

Sanatın Resimden sonra Fotograf Makinasıyla başlayan büyük dönüşümü, Haraketli fotograf (film) ile başkalaşırken bilgisayar, internet ve nihayet elde kamera çekilebilen Video (Sinemaya) kadar evrilmesi tabii ki sanata bakışı komple değiştirecekti.    21.yüzyıl insanları, arada geçen sadece 1 yüzyıl süreçde algılarıyla oynanan deneysel hayvan misali, hem sanattan beklentisi hem de etkisiyle perdenin arkasından sahneye çıkmıştır. Artık seyirciler de topyekün sahnedeler fakat o da ne!? Adım atacak yer yok. Peki gösterinin "bir yerde" yapılması gerekli mi, artık değil çünkü "sanal alem" (hatta metaverse's) denilen dijital gerçeklikte -her yer gerçek- Dünya esas şimdi: bir Oyun Alanı Herkes Oyuncu olduğunu bildiği bu tiyatro sahnesinde kendine verileni oynarken (kader ya da yazgı olarak kabul edilmiş?) kitleler sanat ürettiği zannıyla birden kendisini yönetmen, sahne tasarımcısı, fotografçı ve hatta tüm ekibin kendisi olarak görmeye başlar. Devamında kendince hazırla...

S anatın, bilimin ve felsefenin ortak soruları, temelde “insan” ın varlığı&varoluşu  ve  (evrenin)  “gerçekliğinin”  etrafında şekillenmektedir.   I nsan, bilimin de sorgulamanin da temelidir : Düşünce ve Varlık olarak... Biçimi ile de sanatın konusudu r. (Ölçen de kendisid ir, Ö lçüsü de)      Antik Yunan’da ilk kez sorulan “ İnsanın (&evrenin) ney-den oluştuğu sorusu”, metafiziksel dahi olsa (madde veya töz ) bunu sorgulayanın ``düşünce``sini (bilincini) gerektirmektedir.  Aslında Descartes’ın, “düşünen varlığın” kendisinin bilincinde olma şeklinde ön plana çıkardığı - Cogito Ergo Sum - çok daha önceleri, (BC. 500`ler) Elea Okulu’nun kurucusu “Parmenides” tarafından ele alınmış :  Düşünülen herşey var-a dahildir ;  olarak açıklanmıstı . Sanatın “zaman içerisinde” değişir görünmesine rağmen, (toplumların ve kültürlerin ona yüklediği anlamlar ve değerler değiştiğinden)  gerçek Sanat (kavramsal olarak) hiçbirzaman ...

 

  Sanatın tarihe göre üstünlüğü “ gerçekliği ”dir.  Tarihte ispat geriye doğru gittikçe zorlaşmasına rağmen, sanat tam tersine tüm ihtişamı ile gerçek dünyayı temsil eder şekilde karşımızdadır. Bu değişmeyen ve değişmeyecek sanat, tüm yeni sanatlar için baş köşede mihenk “ taşıdır” aynı zamanda. Antik Yunan ve Rönesans’a ait  eksilmeyen sanat, günümüzde dijital sanata da ilham vermekte; “ tartışmasız sanat olduğu kabul edilen” bu sanattan doğmakta sürekli: -yeni sanat-. Tıpkı geçmişte olduğu gibi... Sanat 2000 li yıllarda her ne kadar sayısal da (dijital) olsa, bilgisayarlar ve programlar aracılığı ile geliştiriliyorsa da, temelinde insanın olmadığı, içinde insan olmayan bir sanattan hiçbirzaman bahsedilemeyecektir.  (makinanın ürettiğine “ilham” oluşu bakımından, insanın üretmiş olduğu sanat hep esastır.)  Van Gogh’un da vurguladığı gibi : “ Sanat, doğaya eklenmiş insandır.” Dolayısıyla, insanın - kendi tarihi- ile başlamış olan sanat, insanın kendi varoluş...