Singularity & Q.Entanglement

Bilim in nicel olmayan yanıdır Sanat.  Bilimin sayı ile denklemler ile anlattığı, anlatmaya çalıştığı tüm bilgi, sanat ile aydınlığa çıkar, açıklanır.  Sanat ın bilgi içerdiği, içermesi gerektiği ve nedenli şekilde aktarımda bulunabilirliği, bilim den aldığı öz ile mümkündür.  Bilginin -doğruluğunun-,  "gerçek bilginin En önemli" olduğu yüzyılımızda sanat, üzerine düşen sorumluluğu bilimle birlikte sırtlayacak, insanlığa, sonraki nesillere, gerçek bilginin aktarılmasında bilim ile başrolü paylaşacaktır. Ne demisti #Nietzsche : “Bilim, sanatın temel bir tamamlayıcısı ve bağlantısıdır.” 21 yy. da bilimin, teknolojiyi ileriye çıkarışı ve teknolojinin (internetin) -sonsuz sayıda sanal dünyalar- yaratabilmesiyle sanat; tüm yeni dünyalarda sahne almış olacak. Yani sanat, bilim ile (sanal olsa da) bütüne yayılmış olacak! Ama bu her zaman ve sadece “tek gerçekliğimiz” olduğunu (ve olacağını) değistirmeyecektir. Peki monist Nietzsche Tek Gerçekliği (bu dünyayı) savunmakta ne...

 Yazmak ve okumaktan başka, nedir ki hakikat (gerçek) !? Esas “hikaye” denilen; öylesine yaşanan hayatlardır, bilinçsizce tüketilen. Oysa yazılmış, okunan ve hep okunan, okunacak olandır, gerçek!  Ölümsüzdür, sonsuzdur artık,  ``gerisi hikayedir`` , gerçekten de... Hikaye hayatlar yapmacıktır; “insancılık oyunu”dur oynanan,  tam da robotlara gore! Senaryo bellidir, müdahele hakkı yoktur oyuncunun, ama ona varmış gibi hissettirilir, oyunu oynanır kılandır bu!                Zaten o “An”-a bağlansa, ` oyun yoktur` , bunu görebilir. Başroldedir ve hikaye de artık ona aittir, iplere bağlı degildir!  Dünya bir -oyun sahnesinden- çıkıp muazzam görsel şölenlerin yaşandığı bir mutluluk şelalesine dönüşmüştür, çünkü. Artık yaşadığın ve hissettiklerin aktarılmaktadır geleceğe, doğacaklara! Birikmektedir genlere , bu şekilde artık -gerçegin- ne olduğunu da anlarsın! : Son olmadığını, dönüşümü, dinginliği, sessiz an-ların çınlama...